Renesansowa perła

Bardzo dużo działo się przez ostatnie dwa miesiące, między innymi udało się wyjechać dwa razy. Zastanawiałam się o czym najpierw pisać: czy dokończyć wspomnienia wakacyjne, czy o jesiennych wypadach? Postanowiłam jednak zachować chronologię i w związku z tym wracam do wakacyjnych wspomnień. Może rozświetlą trochę te jesienne, wyjątkowo ciepłe lecz trochę szare i krótkie dni.

Po dniach spędzonych w Bieszczadach i podziwianiu tamtejszych widoków, połonin, cerkwi , okolic Sanoka i samego Sanoka  oraz wizycie u Matki Bożej Pięknej Miłości nadszedł czas na „przeprowadzkę” w okolice Zamościa – na Roztocze. Po drodze czekała na nas jeszcze jedna wyjątkowa atrakcja – przepiękny XVI-wieczny zamek w Krasiczynie, przykład architektury włoskiego renesansu i manieryzmu.

Początki zamku sięgają prawdopodobnie początków XVI w. gdy powstało tam  drewniano-murowane fortalicjum. W drugiej połowie XVI w. Stanisław Krasicki, kasztelan przemyski, założył nową osadę, którą nazwał Krasiczynem oraz wybudował ok. 1580 r. na miejscu starego nowy zamek – murowany, czteroskrzydłowy, z rozległym dziedzińcem pośrodku oraz czterema basztami-bastejami w narożach. Obecny kształt zamek zawdzięcza innemu Krasickiemu – Marcinowi, jednemu z największych mecenasów sztuki w ówczesnej Polsce.

Zamek został przyozdobiony krużgankami, ażurowymi attykami oraz pięknymi dekoracjami sgraffitowymi. Sgraffita powstają poprzez nakładanie na siebie kolejnych kolorowych warstw tynku i późniejsze ich zdrapywanie.

Wtedy to powstały też cztery różne od siebie baszty: Boska, Papieska, Królewska i Szlachecka. Charakter i nazwa każdej z baszt odzwierciedlały porządek świata jaki wyznawał fundator.

W baszcie Boskiej znajduje się piękna kaplica zamkowa.

W tej samej baszcie, w jej najniższej kondygnacji znajduje się miejsce wiecznego spoczynku ostatnich właścicieli zamku – przedstawicieli rodu Sapiehów.

Losy zamku były, jak to zwykle bywa, burzliwe. W 1682 roku wygasła krasiczyńska linia rodu i od tej pory zamek przechodził w ręce kolejnych rodów. W XVIII wieku w rezydencji mieszkali kolejno Tarłowie, Potoccy, Szembekowie i Wielopolscy. W 1726 roku zamek najechali Kozacy i Moskale, którzy dokonali znacznej dewastacji rezydencji, zwłaszcza Baszty Papieskiej. W 1834 r. Krasiczyn wraz z innymi wsiami został zakupiony przez ród Sapiehów i pozostawał ich własnością aż do II wojny światowej. Dzięki nim zamek wrócił do dawnej świetności. W nim przyszedł na świat kardynał Adam Stefan Sapiecha. W jednej z baszt jest skromna wystawa poświęcona jego osobie.

Niestety we wrześniu 1939 r. do zamku wkroczyła Armia Czerwona. Ówczesnym właścicielom udało się opuścić zamek i zabrać część bardzo bogatego zbioru bibliotecznego (te zbiory znajdują się obecnie w zamku w Pieskowej Skale). Dla samego zamku jednak były to najgorsze lata ogromnej dewastacji. Nie uszanowano nawet grobów … Tak wyglądają resztki po płytach nagrobnych …

Po zakończeniu II wojny światowej zamek stał się własnością państwa, przez jakiś czas mieściło się w nim Technikum Leśne, następnie był użytkowany przez FSO, a obecnie należy do Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. i mieści się w nim hotel i centrum konferencyjne. Część zamku jest udostępniona zwiedzającym oprowadzanym przez miejscowego przewodnika. Można również pospacerować po parku otaczającym zamek i odszukać drzewa posadzone tam przez Sapiehów, którzy z okazji narodzin syna sadzili dąb, a córki – lipę. Ponadto sprowadzali do parku egzotyczne gatunki drzew, np. miłorząb.

Nas zamek zachwycił i chętnie zostalibyśmy tam dłużej, ale trzeba było ruszyć w drogę po dalsze wrażenia, o których wkrótce, mam nadzieję, uda mi się napisać.

 

 


5 myśli w temacie “Renesansowa perła

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.